Σχέδιο ΑΘΗΝΑ

Νίκος Παυλάκος, ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ, 15/02/2013

http://www.skai.gr/player/TV/?MMID=236966

Ένας πρώτος σχολιασμός στην εκπομπή ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ του ΣΚΑΪ με τους κ. Λυριτζή και Οικονόμου (από το 17.30' και έπειτα). Φαίνεται ότι το σχέδιο ΑΘΗΝΑ έχει πάρα πολλά τρωτά σημεία. Θα ακολουθήσουν και άλλα σχόλια.

Ο τελειομανής Kobe Bryant

Αν αναρωτιέστε τι κάνουν οι top επαγγελματίες σε διάφορα αντικείμενα και πως γίνεται κάποιος το Νο1 στο χώρο του, διαβάστε το παρακάτω άρθρο. Ο αθλητισμός πάντα είναι ένα πολύ καλό πεδίο για να εξηγήσουμε πως γίνεται κάποιος ο καλύτερος στο είδος του.

http://nba.sport24.gr/article/2108734/o-teleiomanis-kobe-bryant

Peter Oikonomides, Rebranding Greece, 2011

Βασικές αρχές branding... τι σημαίνει επιμένω και δίνω αξία σε κάτι μέσα από τη διάρκειά του.

Αρίστος Δοξιάδης, TEDxATHENS 2010

Φανταστική περιγραφή της κατάστασης στην ελληνική αγορά εργασίας τα τελευταία 20 χρόνια. Για να καταλάβουμε τι γίνεται και τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα!

Keep walking...

Λίγο πριν την αλλαγή της χιλιετίας μια διαφημιστική εταιρεία ανέλαβε να δημιουργήσει μια νέα διαφημιστική καμπάνια για το ουίσκι Johnnie Walker. Ύστερα από μεγάλη έρευνα διαπίστωσαν ότι η πιο δυναμική επίδειξη της επιτυχίας για τους άντρες δεν ήταν τα υλικά πλούτη που διέθεταν αλλά η δίψα για να γίνουν καλύτεροι. Έτσι η εταιρεία Bartle Bogle Hegarty (BBH) το 1999 δημιούργησε την γνωστή σε όλους (όλον τον κόσμο εννοώ) διαφήμιση του Johnnie Walker "Keep Walking". 9 χρόνια μετά, το 2008, η εταιρεία βραβεύθηκε στον διαγωνισμό της IPA με το πρώτο βραβείο καλύτερης διαφήμισης.
Γιατί έχει τόση μεγάλη σημασία αυτή η διαφήμιση και έγινε παγκόσμιο σλόγκαν; Όπως λέει πολύ ωραία ο υπεύθυνος της διαφημιστικής καμπάνιας... " μέσα από την έρευνα που κάναμε διαπιστώσαμε ότι ένας άνθρωπος θεωρείται επιτυχημένος όχι τόσο από το που έχει φτάσει μέχρι εκείνο το σημείο της ζωής του, αλλά από το που θέλει να πάει"! Η δυναμική που δίνει αυτό το σλόγκαν, το όραμα που αφήνει να διακρίνεται, η απλότητά του και, πάνω από όλα, η εφαρμογή του σε όλες σχεδόν τις καταστάσεις έκανε αυτή τη φράση παγκόσμια αποδεκτή.
Έχοντας κάνει πάρα πολλά πράγματα στη ζωή μου σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, πάντα πίστευα ότι ένα από τα βασικά στοιχεία της επιτυχίας είναι η επιμονή. Το να επιμένεις μέχρι την τελευταία στιγμή σε αυτό που έχεις σχεδιάσει να κάνεις... το να επιμένεις να πιστεύεις σε ανθρώπους που θεωρείς σημαντικούς, ακόμη και αν κάποιοι σου λένε το αντίθετο... Το να επιμένεις να κάνεις κάτι να έχει αποτέλεσμα, ακόμη και αν τα εμπόδια είναι πολλά. Η αξία ενός πράγματος, μια σχέσης, μιας εταιρείας, ενός ανθρώπου κρίνεται περισσότερο από τη διάρκειά της και λιγότερο από άλλους παράγοντες. Συζητούσα πρόσφατα με δύο φίλους μου, τον Θεόφιλο Βασιλειάδη και Φάνη Ρήγα, ιδρυτές του Kariera.gr, και μου έλεγαν ότι η φράση που τους εκνεύριζε περισσότερο όταν έγινε η πολύ επιτυχημένη εξαγορά του ΚΑΡΙΕΡΑ από την αμερικανική εταιρεία CareerBuilder ήταν ότι όλοι τους έλεγαν "ξαφνικά καταφέρατε να κάνετε την επιτυχία". Φυσικά όλοι εμείς ξέρουμε ότι τίποτα δεν ήταν ξαφνικό... για να φτάσει το ΚΑΡΙΕΡΑ στην επιτυχία είχαν περάσει σχεδόν 9 χρόνια πολύ σκληρής δουλειάς, απίστευτου άγχους, μεγάλων δυσκολιών, σκέψεων για παραίτηση και απογοητεύσεων. Αλλά τα παιδιά επέμειναν... και δικαιώθηκαν στο τέλος.

Keep walking λοιπόν και γίνε μια Rolling Stone (πέτρα που κυλάει)... για να μην πιάσεις ποτέ χορτάρι!

Η θεωρία του σωλήνα (pipe line)

Έχοντας ως βασικές σπουδές τα παιδαγωγικά και με μεταπτυχιακό στον επαγγελματικό προσανατολισμό (Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών), όταν ξεκίνησα την Orientum με τον Σπύρο δεν είχα καμία ιδέα από οικονομικά, πωλήσεις, διοίκηση επιχειρήσεων κτλ. Δυσκολευόμουν ιδιαίτερα (και ακόμα δυσκολεύομαι η αλήθεια είναι) να κατανοήσω ή να εκφραστώ με οικονομική ορολογία. Ήξερα  τι πρέπει να γίνει αλλά δεν μπορούσα να το εκφράσω με οικονομικούς όρους. Όσο περνούσε ο καιρός κατάλαβα ότι πρέπει να ασχοληθώ και με το κομμάτι της διοίκησης, λογιστικής, μάρκετινγκ στο βαθμό που να μπορώ να συνεννοούμαι με τους συνεργάτες μου στα αντίστοιχα αντικείμενα... να με καταλαβαίνουν και να τους καταλαβαίνω. Έτσι άρχισα να διαβάζω άρθρα, βιβλία, να μιλάω με φίλους που είχαν σπουδάσει οικονομικά αντικείμενα και, το σημαντικότερο, να συζητάω με φίλους που είναι επιχειρηματίες ή γενικά ασχολούνται με εταιρείες και επιχειρήσεις... και έμαθα πολλά. Μία από τις αγαπημένες μου θεωρίες στις πωλήσεις είναι η θεωρία του pipe line (στα οικονομικά πάρα πολλοί όροι έχουν νόημα και χρησιμοποιούνται στα αγγλικά, όχι γιατί είναι πιο "πιασάρικοι" έτσι, αλλά γιατί απλά είναι όροι που χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο και αποτελούν τη "γλώσσα των επιχειρήσεων"). Η θεωρία, λοιπόν, του σωλήνα λέει ότι οι πωλήσεις σε μια επιχείρηση μοιάζουν με έναν μεγάλο σωλήνα.... όσο περισσότερες επαφές - ευκαιρίες πώλησης - βάζεις από τη μια πλευρά του σωλήνα τόσο περισσότερες πιθανότητες έχεις κάτι να βγει από την άλλη! Απλοποιημένη διατύπωση, αλλά αυτό είναι το νόημα της θεωρίας. Για να λειτουργήσει η θεωρία του pipe line πρέπει να βάζεις συνεχώς εισερχόμενα από τη μια πλευρά και να περιμένεις να βγουν από την άλλη... γιατί σίγουρα θα βγουν. Η μαγεία και η πρόκληση σε αυτή τη θεωρία είναι... ότι κανείς δεν ξέρει πόσο μακρύς είναι αυτός ο σωλήνας! Για να έχει αποτέλεσμα, λοιπόν, αυτή η ιστορία χρειάζονται δύο βασικά πράγματα.... α) να έχεις επιμονή και να βάζεις συνεχώς νέα πράγματα στη μια μεριά και β) να έχεις υπομονή και αντοχή μέχρι αυτά να βγουν από την άλλη. Ένα πράγμα που με συναρπάζει στη δουλειά μου και στη ζωή μου είναι να παίρνω θεωρίες ή καταστάσεις από έναν τομέα και να τις προσαρμόζω σε έναν άλλο τομέα (π.χ. από τα οικονομικά στον επαγγελματικό προσανατολισμό, από τις σχέσεις στις επιχειρήσεις κτλ). Η θεωρία, λοιπόν, του pipe line έχει εφαρμογή σε πολύ περισσότερους τομείς της ζωής μας, και όχι μόνο στις επιχειρήσεις. Στις σχέσεις μας (όσο περισσότερα πράγματα δίνεις στον άνθρωπο που είναι απέναντί σου τόσο περισσότερα πράγματα θα σου επιστρέψει κάποια στιγμή), στην αναζήτηση εργασίας (όσο περισσότερα βιογραφικά στέλνεις τόσο περισσότερες πιθανότητες έχεις να σε καλέσουν σε συνέντευξη), στην καριέρα (όσο περισσότερες γνώσεις αποκτάς, ακόμα και άσχετες φαινομενικά, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχεις να σε βοηθήσουν κάποια στιγμή κάπου), στη ζωή μας (όσο περισσότερους ανθρώπους γνωρίζεις τόσο περισσότερες πιθανότητες έχεις να βρεις αυτόν που χρειάζεσαι την κατάλληλη στιγμή) κτλ. Όσο συνειδητοποιώ αυτή τη θεωρία, τόσο καταλαβαίνω ότι τίποτα δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη... όλα πρέπει να περάσουν μέσα από το σωλήνα (τα παιδιά, οι φίλοι, οι δουλειές, τα χόμπι, οι σχέσεις κτλ). Για αυτό χρειάζεται υπομονή, επιμονή και σκληρή δουλειά... γιατί οι φίλοι μας οι Άγγλοι έχουν ένα πολύ ωραίο ρητό που λέει... easy come... easy go. Και στην Ελλάδα και τους Έλληνες των τελευταίων δεκαετιών πολλά πράγματα ήρθαν εύκολα... και έφυγαν εύκολα (και ξαφνικά). Ας ξαναβάλουμε λοιπόν τους κανόνες, αντικειμενικά και με ειλικρίνεια αυτή τη φορά, και ας παίξουμε με αυτούς. Έτσι το παιχνίδι θα έχει περισσότερη πλάκα, περισσότερο ενδιαφέρον και... οι καλύτεροι θα κερδίσουν, όπως όταν ήμασταν παιδιά και τα πράγματα ήταν πιο απλά!

Δύσκολες Εποχές

Έχοντας ξεκινήσει τις παρουσιάσεις της φετινής περιόδου, αισθάνομαι όλο και περισσότερο το άγχος και την αγωνία του κόσμου... τόσο των μαθητών, όσο και των γονιών αλλά και των καθηγητών. Η αβεβαιότητα που επικρατεί στην αγορά, η ανεξέλεγκτη αύξηση των περικοπών σε μισθούς, ο φόβος του τι θα γίνει αύριο, έχουν οδηγήσει τον κόσμο στην απόλυτη αβεβαιότητα. Πρώτη φορά χρειάστηκε να βάλω στην παρουσίασή μου φέτος διαφάνεια για την αξία της εκπαίδευσης. Υπάρχουν πολλοί μαθητές πλέον που πιστεύουν ότι σε οποιαδήποτε περίπτωση, είτε περάσουν σε κάποια σχολή είτε όχι, το αποτέλεσμα για αυτούς θα είναι το ίδιο... ανεργία! Ένα επίσημο ποσοστό που διάβασα σε μια πρόσφατη έρευνα ήταν ότι το 54% των νέων πτυχιούχων είναι άνεργοι. Λογικό.. όχι όμως μόνο εξ' αιτίας της κρίσης αλλά (και κατά τη γνώμη μου, κυρίως) λόγω της άγνοιας του τι πρέπει να κάνουν για να βρουν δουλειά. Γιατί το υπόλοιπο 46% κάπου εργάζεται. Ποια είναι λοιπόν η διαφορά ανάμεσα σε αυτές τις δύο ομάδες; Δεν νομίζω πάντως ότι η βασική διαφορά είναι η σχολή που τελείωσαν. Φυσικά κάποιες "καλές" σχολές δίνουν ένα καλύτερο ξεκίνημα, αλλά όχι τόσο που να κάνει την τεράστια διαφορά. Από πολύ μικρός (από το Λύκειο) πιστεύω ότι τη διαφορά την κάνουν οι άνθρωποι και όχι τα πράγματα (πτυχία, χρήματα κτλ). Οι συνθήκες επηρεάζουν τους ανθρώπους, αλλά προς την κατεύθυνση που οι ίδιοι επιτρέπουν να τους επηρεάσουν. Στη δουλειά μου, ένα βασικό στοιχείο που λαμβάνουμε υπόψη μας για έναν άνθρωπο είναι τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του. Τα βασικά χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου δεν αλλάζουν... μεταβάλλονται λίγο μέσα από τις συνθήκες, αλλά δεν αλλάζουν. Κάποια άλλα χαρακτηριστικά ή, να το πω καλύτερα, συμπεριφορές, αλλάζουν εφόσον το θέλει κάποιος. Δυσκολότερα όσο περνάνε τα χρόνια, με προσωπική προσπάθεια και επιμονή, αλλά αλλάζουν. Πιστεύω πολύ στην προσωπική προσπάθεια και στο θετικό αποτέλεσμα που αυτή έχει... αναφέρω συχνά αυτό που έλεγε ο Κένεντι: "μην ρωτάς τι κάνει το κράτος για εσένα, ρώτα τι κάνεις εσύ για το κράτος" παραφράζοντάς το... μην ρωτάτε τι κάνουν οι άλλοι για εσάς... ρωτήστε τι κάνετε εσείς για τον εαυτό σας. Ζούμε εποχές που η προσδοκία και αναμονή του "πλούσιου επιχειρηματία από την Αμερική που θα έρθει και θα αγοράσει τα χωράφια μας και θα γεμίσουμε όλοι λεφτά" ή της μεγάλης προσδοκίας όλων των αγροτών (είμαι από τη Μεσσήνη Μεσσηνίας και ο πατέρας μου είναι αγρότης) ότι θα βγει μια κυβέρνηση που θα τους χαρίσει τα δάνεια, οι εποχές αυτές λοιπόν περάσαν. Και το κακό είναι... ότι τίποτα από αυτά δεν έγινε. Ακόμα υπάρχουν ανάλογες προσδοκίες αλλά, θέλω να πιστεύω, σε πολύ μικρότερο βαθμό και από πολύ λιγότερους ανθρώπους. Κοιτάζοντας λοιπόν την ιστορία (η οποία μπορεί να μας διδάξει πολλά πράγματα και για ανθρώπους αλλά και για καταστάσεις) καταλαβαίνουμε ότι οι μεγάλες επιτυχίες σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο προήλθαν από προσωπική προσπάθεια και όχι από τη βοήθεια ή φιλευσπλαχνία κάποιου. Και πολλοί τα κατάφεραν... και αφού τα κατάφεραν αυτοί σίγουρα μπορούμε και εμείς. Δύσκολες Εποχές... αλλά και Ενδιαφέροντες Άνθρωποι...